Η κορνίζα

Εμπιστεύτηκα σε σένα την καρδιά μου
στην γαλήνη της αγάπης να λιαστεί
υπογράφοντας με τίτλο το όνομά μου
ένα κράμα μιας γυναίκας με παιδί

Η κορνίζα της εικόνας σου αντέχει
μες τον χρόνο της απλότητας βουνό
ήλιος βγαίνει ήλιος φεύγει να θυμίζει
ποιος στα αλήθεια είσαι εσύ ποια είμαι εγώ

Εμπιστεύτηκα όπως πάντα την ζωή μου
σαν τυφλή με το συναίσθημα οδηγό
και για χρόνια σε νανούριζα κοντά μου
στης κοιτίδας νεογέννητο μωρό

Σαν τον σπόρο μες το κρύο φυλαγμένος
θα ριζώσω μόλις φύγει η παγωνιά
δίχως μέτρο έτσι απλόχερα να δίνω
στους λιγόψυχους μια στάλα από καρδιά

GAIA BY: G.Z.