Μονομερώς αμνήμονες

Σύνοδος κορυφής, πού να σκεφτείς,
τα βέτα πριν να βγεις που χες προφέρει,
και συνεπής κι ειλικρινής
να δώσεις στην πατρίδα ένα χέρι.

Ευτυχώς που πολλά δεν περίμενα,
όταν βγήκες η θέση να αλλάξει,
είσαι γόνος του χθες και του σήμερα,
και ο “Αλέκσης” μας ήταν στην χάση.

Σύνοδος κορυφής, κι η διμερής μας
των Πρεσπών η συμφωνία,
κάνει λουτρό αποβραδίς
για να ξαπλώσει στο ντιβάνι σαν αγία

Αγιαστούρες λιβάνια στα σύμφωνα,
και η πατρίδα τα πόδια σηκώνει,
σε όποιον χθες ταπεινά άλλα έλεγε,
ενώ τώρα παριστά το παγώνι