Τίποτα δεν χάνεται απ’ την αγάπη

Τίποτα δεν χάνεται απ’ την αγάπη
στην αγκαλιά μας μένει που έκλεισε σφιχτά
ψυχές και σώματα και λογισμούς ακέριους
και ας κλαίει μόνη και συνάμα να γελά

Τίποτα δεν χάνεται απ’ την αγάπη
το περιγιάλι είναι του θεού που ευλογά
κι αν δει παράπονο στα βουρκωμένα μάτια
ο αγέρας φταίει που χει πάψει να φυσά

Τίποτα δεν χάνεται κι ας μην το βρίσκεις
σε τρύπια αισθήματα, σε άσπονδες χαρές
πάνω στις μνήμες μας ανάβουν το καντήλι
και είναι το τώρα μια σφραγίδα με το χθες