Πονάει

Να μην μου κλέψεις άλλα όνειρα
δεν έχω άλλον από εσένα
μεγάλωσα με την αγάπη σου
δεν είχα δισταγμό κανένα

Πονάει η ψυχή αυτή που επαίρεται
πως δήθεν σ έχει ξεπεράσει,
μαζί με μνήμες που λαβώθηκαν
κι ας έχει ο χρόνος κάνει στάση

νωπό το σώμα μες τη φλόγα του
προδίδει τις χαμένες πράξεις
σαν το κοτσάνι που δεν πέταξε
λουλούδι για να το κοιτάξεις