Πάνος – Αλέκσης δυο άψυχα .. κορμιά, σε ένα σώμα.

Πάνος : θυσιάστηκα για μένα θυσιάστηκα,
μπορούσα για τη θέση να πεθάνω,
χρυσή την πολυθρόνα μου την έντυσα,
μέχρι και δίαιτα θα άρχιζα να κάνω ..

Αλέκσης: κάνε τον δύσκολο, γιατί, μας έχουν καταλάβει,
δεν έχουν πλήρη άγνοια οι μέδουσες, οι σκλάβοι..
Ντύσου τον πατριδόφιλο, τίποτα δεν κοστίζει,
Φοβάμαι πως το μέλλον τους την λευτεριά μυρίζει..

Πάνος : Ότι και αν είπα σχώρα με, από καρδιάς δεν τα πα,
να μην καπνίσω αν ειν’ αλλιώς την τελευταία γόπα

Κάνω πως αντιστέκομαι σε αυτήν την συμφωνία,
δεν έχω μούτρα για να βγω αλλιώς στην κοινωνία
θα με καταχερίσουνε σε πρώτη ευκαιρία

Θαμπό το αύριο πολύ το βλέπω που να πάρει,
Στο σκηνικό του εμπαιγμού εσύ πρώτο λιθάρι..
Ποιος θα το πάρει το παιδί, καλέ, ποιος θα το πάρει;