Εις μνήμην

Δεν βγήκε ο ήλιος να ανατείλει
΄Ηταν μια μέρα σκοτεινιά
Η σκέψη βούλιαξε στο χρόνο
και δεν σε βρήκε πουθενά

Ρώτησα του άνεμου τη ρότα
Αν σε συνάντησε κι αυτός
«Ψηλά τον είδα να αγναντεύει
κι είχε στα μάτια του το φως»

Δεν είναι του ουρανού η πίκρα
που φέρνει δάκρυ στην ματιά
Είναι το σύννεφο το μαύρο
που σου χει κρύψει τα φτερά..

Που ταξιδεύεις Κωνσταντίνε;
Πες στους αγγέλους να μας πουν..
Τρέμουν σαν φύλλα οι καρδιές μας
να σ’ ανταμώσουν, να σου πουν..