Προϊόντα απομίμησης

Απλές απομιμήσεις μορφώματα του νου

είναι οι φιγούρες οι γνωστές, της ψήφου οι επαίτες

μα τίποτα καλύτερο δεν έχεις να προτάξεις

στο απόγειο της δόξας σου να σε αντιπροσωπεύσει

 

Σε αυτή την μετεμψύχωση που σου έχουν επιβάλει

κοιμάσαι ως σκεπτόμενος ξυπνάς σαν κουρδισμένος

άλλη η δική σου η άμυνα και άλλη των πουλημένων

που μες το σώμα σου ενεργούν χωρίς την άδειά σου

 

Μέχρι και την ταυτότητα που έχεις θα αλλάξεις

και επάνω της το όνομα θα γράψεις των εποίκων

που μες το νου σου κατοικούν και σε καθοδηγούνε

εκεί που οι ίδιοι θέλουνε και τα αφεντικά τους

 

Μια οικογένεια λοιπόν εμείς και η εξουσία

εμείς για τα χρωστούμενα στην τροϊκο-λαγνεία

και αυτοί στα των εισπράξεων και μόνο εποπτεία

 

και ζούσανε αυτοί καλά και εμείς, όπως αξίζει,

σαν  όντα προϊστορικά που η πείνα τα θερίζει

και πάλι από την αρχή γράφεται  η ιστορία

να αφανιστεί ο Έλληνας, να ζήσουν τα θηρία..

 

 

 

 

 

 

Ρεζερβέ το μαγαζί

Ποιο φύλλο πάλι να τραβήξω για να μπορώ να κυβερνήσω

που τρεις και ο κούκος μείναμε και τα κρασιά μας πίναμε

Εκκλήσεις κάνω βοηθείας και όχι κινήσεις μαστροπείας

που συνειδήσεις διαφθείρουν και  την κατάντια μου οικτίρουν..

Βγήκα στη ρούγα το λοιπόν να βρω λεβέντες με παρόν

και μέλλον για να με συνδράμουν και το κομμάτι τους να κάμουν.

Πόσοι σε μένα επενδύουν για να μπορούν να με ενδύουν

στην κρίση να επιβιώσουν και το τομάρι τους να σώσουν;

΄ Εχω καρδιά πολύ μεγάλη και γύρω μου όλοι παπαγάλοι

που το κουτάλι μου κοιτάνε και αν κάτι θέλω με ρωτάνε..

΄Εχουν τη μέση τους σκυμμένη, και την ψυχή τους πεθαμένη

και όλες οι  κόκκινες γραμμές τους έχουν  ξεβάψει απ’ τις πορδές τους..

΄Ετσι η πιάτσα μας δουλεύει, και όλα τα θύματα αγναντεύει

που περιμένουν να γυρίσει ένας τροχός για να κερδίσει

ένα κομμάτι ο πεινασμένος, ο άνεργος και  απολυμένος..

Από τον οίκτο τον δικό μου δίνω μια πρέζα στον λαό μου

τώρα που όλα θα τελειώσουν… και τα μνημόνια θα δώσουν

καρπούς στα μνήματα χαμένων όλων των δολοφονημένων..

Μα δεν γκρεμίζονται εκκλησίες με όλες αυτές τις συμπαιγνίες

που παίζουνε σαν θεατρίνοι όλοι της κλίκας οι δελφίνοι;

Πως μας χωράει αυτός ο τόπος  και δεν ευρίσκεται ένα τρόπος

ένας λαός να μας λυτρώσει και τα παπούτσια να μας δώσει

γιατί όσο μένουμε βρωμάμε και νοητά τους κυβερνάμε…

 

(αχ μανούλα και πατέρα, αχ και να έβρισκα τη σφαίρα

που το δράκο να σκοτώνει μες το μαρμαρένιο αλώνι..

Τούτη η ζήση τιμωρία για να ζούνε τα θηρία

και τους τίτλους τους να αλλάζουν όσο εμένα νε με σφάζουν…)

 

 

Ούτε φίδι στον κόρφο σου

 

Στα τόσα ψέματα που σου είπαν

ξέχασες ποια είναι η αλήθεια

ότι για δούλο σε πουλάνε

που του πλασάρουν  παραμύθια.

 

Τα πλούτη ετούτης της πατρίδας

όλα της τα έχουν ξεπουλήσει

και εσύ στον θάνατο τζογάρεις

και λες η τύχη θα γυρίσει…

 

Πόσο κοντόφθαλμος θα μείνεις

κοιτώντας μες την καταχνιά σου

εσύ για εκείνους θα δουλεύεις

και αυτοί θα τρώνε την σοδειά σου..

 

Μα το χειρότερο από όλα

είναι που λοβοτομημένος

γυρνάς στην χώρα των προγόνων

μες τα μνημόνια δεμένος

 

και δεν σηκώνεις το κεφάλι

ούτε τον ήλιο να κοιτάξεις

ούτε μαχαίρι ακονίζεις

την συμμορία τους να σφάξεις..

 

Οι άθλιοι και οι εξαθλιωμένοι

 

Οι υπηρέτες της μαφίας

ντελάληδες της εξουσίας,

μες τα κανάλια στριμωγμένοι

και από μυαλό αφυδατωμένοι..

 

΄Αθλιες φιγούρες λιγδιασμένες

της παρακμής λογοδοσμένες,

τιμή και υπόληψη καμία

δες σε κοιτούν με υπεροψία..

 

΄Ενας λαός ατιμασμένος

στα φέσια άνομων χωμένος,

τρέχει τους φόρους να πληρώσει

μπας το τομάρι του και σώσει..

 

Η εξαθλίωση προσόν μας

στο ισοζύγιο των εχθρών μας,

μέσα στα χείλη τα ραμμένα

κορμιά νεκρά και υποταγμένα..

 

Ζωή το λες και το βιώνεις

όταν το αύριο σκοτώνεις,

χωρίς ψυχή μέσα στο βλέμμα

κι οι φλέβες άδειες από αίμα..

 

΄Οσο τα φύλλα ξεφυλλίζεις

σε μια ζωή που δεν ορίζεις,

τόπο θα πιάνεις στην πατρίδα

και θα ταΐζεις την ακρίδα..

 

΄Ορθιος δεν είσαι, μα κουβάρι

στων δοσιλόγων το πιθάρι,

και η περηφάνια σου αστείο

κρύο και μαύρο προσωπείο..

 

Τι άλλο μένει να τους δώσεις

αρκεί εσύ να επιβιώσεις,

τους πεθαμένους δεν θυμάσαι

τις μαύρες νύχτες που κοιμάσαι;

 

Αδέλφια σου ήταν και θα μείνουν

και την κατάντια σου θα κρίνουν,

αν δεν ζητήσεις τιμωρία

για τα εγκάθετα θηρία..

 

Είσαι παιδί της παρακμής τους

όπως ο όρκος της τιμής τους,

και είναι χιλιόμετρα η πορεία

μέχρι να βρεις τη σωτηρία..

 

Οι πλαστικοί σου οι σωτήρες

είναι του χάους σου βατήρες,

για να βουτήξεις στο κενό σου

αν δεν ανοίξεις το μυαλό σου..

 

΄Ελληνας αδερφέ δεν είσαι

όσο τις μνήμες σου αρνείσαι,

και σέρνεσαι στις προσταγές τους

σαν ζώο μέσα στις σπηλιές τους..

 

Πονάει η αλήθεια,  άκουσέ με

και ύστερα, συγχώρεσέ με..

 

 

Φιλί ζωής – ψήφος εμπιστοσύνης

 

Τον πεθαμένο και αν φυλάς  νεκρός θα παραμείνει

ποτέ του δεν θα σηκωθεί  απ της φθοράς την κλίνη.

Και αν γίνονται προσπάθειες ψήφου εμπιστοσύνης

ίδιο το αποτέλεσμα  λόγω ανηκέστου φήμης

που σέρνεται διάχυτη  πάνω στην εξουσία

που έπνευσε τα λοίσθια  και είναι σαν πάγος κρύα.

 

Τι θα απογίνει όμως αυτός  που το φιλί της δίνει

με ποσοστό ελάχιστο φοβάμαι θα απομείνει

σχεδόν θα εξαφανιστεί  το κόμμα του μαζί του

θα χάσει την καρέκλα του  και το ζεστό φαί του.

Θρήνος  κλαυθμός ακούγεται  στα υπόλοιπα τα μέλη

που επικρίνουν  έντονα τον ευτραφή Βαγγέλη.

 

Κρίμα τα πρωθυπουργικά τα σκάφη που κινούσες

και μέσω  των φοροκλοπών  τα καύσιμα  ξοφλούσες..

Τώρα τι θα απογίνουμε, ο νεκρός αν δεν ξυπνήσει

Θα έρθει ο Αλέξης junior   για  να τους κυβερνήσει

το τελευταίο τους σταμνί  εκ νέου να τσακίσει

αφού η μαμά Αμερική τον έχει ευλογήσει…

 

 

Περικοπές μακροζωίας

 

Κόβουμε τις εξετάσεις και τα τεστ σας της υγείας

η ζωή να λιγοστέψει κάθε γηραιάς κυρίας

και ο καρκίνος να θερίζει αφού δεν θα πληρωθείτε

αν η τσέπη σας δεν έχετε μετρητά να κοιταχθείτε

 

Στο πετσί μας η φαυλότης των επιβλαβών κυττάρων

πτυχιούχοι είμαστε όλοι της καλής σχολής γαϊδάρων..

΄Αγρια ένστικτα στο στήθος διαρκώς κυκλοφορούνε

και τη λογική δικαίου βάναυσα τσαλαπατούνε..

 

Εγχειρίδιο προπαγάνδας σε ημερήσια πάντα βάση

στάζουμε μες το μυαλό σας η βλακεία να φωλιάσει

και μπετόν αρμέ να δέσει μες το χρόνο που κυλάει

με το πρόβατο κλεισμένο κι  ούτε λίγο να αντιδράει..

 

Πέλεκυς είναι οι νόμοι μας γι αυτό να φυλαχτείτε

και το στενό το καθεστώς λίγο να σεβαστείτε

όπου δεν πέφτει ο λόγος μας θαρρώ θα πέσει ράβδος

να μην βρεθείτε τρόφιμοι στης φυλακής το θάμπος..

 

 

 

Επεξηγηματικός ρόλος

 

Είμαστε η ομήγυρης

της εμποροπανήγυρης

Όλοι μαζί στις αρπαχτές

γιατί είναι οι τσέπες μας φαρδιές

 

Παραινέσεις προς τρίτους

 

Για να ξοφλάς το χρέος μου

κάτσε πάνω στο δέος μου

Είμαι επιβήτορας καλός

της τρόικας τέκνο και δοτός

Αύτανδρο

 

Ας ήταν αύτανδρο να βυθιστεί,

το σκοτεινό το πλοίο

της καταστροφής,

της συμφοράς τους θιασώτες

να βουλιάξει,

στα σκοτεινά πελάγη

της ανυπαρξίας..

Να ακουστούν οι μελωδίες

της απελευθέρωσης,

μες τα λευκά τα ρούχα του ονείρου,

αφού ότι  βάρυνε τις πλάτες μας για χρόνια

μες τον βυθό θα αναπαυθεί,

σίδερο μαύρο που η σκουριά θε να το λιώσει..

Τότε οι ψυχές των σκοτωμένων απ’ τα χέρια τους

θα αναπαυθούνε στου άδικου χαμού τις άδειες κάμαρες

και το ξημέρωμα θα έρθει και πάλι

στης πονεμένης της πατρίδος μας  την μνήμη.

Οργή πνιγμένη του αφανισμού αφήγηση

θα γίνει άνοιξη μες τους χειμώνες του θανάτου.

Μακριά απ’ τους δότες και τους λήπτες της ελπίδος μας

το παρελθόν να φυλακίσει των πνιγμένων τα ηνία..

Λαός γκαγκά

 

Τι σκέφτεσαι και δεν το λες

τριθέσιος ο καναπές

παιχνίδια με το κινητό

και πειραγμένο το μυαλό..

Ο κόσμος καίγεται και εσύ

όλα καμένα τα μπουζί..

Τέτοια ζωή που σου αξίζει

έχεις το μέλλον σου να ορίζει..

Στα σκονισμένα σου γραφεία

πάρε να μάθεις ιστορία,

αλλιώς δυο πόδια θα φυτρώσουν

τα τέσσερα να συμπληρώσουν..

Αν και στο κόσμο αυτό των ζώων

θέση μονάχα υπηκόων,

αξίζει να έχεις όπως είσαι

στο κώμα σου που συντηρείσαι.

Κρίμα μονάχα στην πατρίδα

που δεν της έμεινε ελπίδα,

μα αυτή τη μάζα των παιδιών της

και το πικρό το ριζικό της..

Στις φιέστες τρέχεις και κουνιέσαι

αντί στο χέρι να τσιμπιέσαι,

κατακαημένε μου ραγιά μου,

λέω και κάθομαι στα αυγά μου,

που το φτωχό μου αυτό μυαλό

είναι ανήμπορα λειψό..