Γιατί ψυχή μου το ξεχνάς
πως είσαι το μωρό μου
μετά από σένα ακολουθεί
το κάθε τι δικό μου
και δεν αντέχει το μυαλό
πως δεν με λογαριάζεις
και μοναχά τον κόσμο σου
με εγωισμό κοιτάζεις

Κι όλα τα φώτα γίνονται
σημάδια ξεχασμένα
σαν το μυαλό συνειδητά
δεν φεύγει από σένα

Η μάνα μόνο προσδοκά
να ζει για το καλό σου
και να γιορτάζει σιωπηλά
το κάθε όνειρό σου
η αγάπη δεν κουράζεται
και σαν το αίμα στάζει
όσο ο χτύπος της ζωής
στο στήθος της φωλιάζει