Κόφτης στο λαιμό τους

 

Ποιανής σποράς το φύτρωμα γέννησε τόσο «βέτο»

κακοποιός στα σπίτια μας στις αγορές λουκέτο

δεν το νε βάζει ο οφθαλμός, μισοριξιάς κομμάτι

για να τον κάνεις του κουτιού, κατοσταριά και κάτι..

 

Πολλά εφταμηνίτικα γέννησε ετούτη η χώρα

η φύση όμως δεν τα άφησε, να μη  γευτείς τα δώρα

απ τους καρπούς των πράξεων, και τα έστειλε στον ΄Αδη,

πριν την μιζέρια της ζωής, σου κάνουν παξιμάδι..

 

Παλικαράκια της φακής, χρήζουνε θεραπείας

και τιμωρίας μας φρικτής, και ίσως παλινωδίας,

για όσους βρεθήκαν εύκαιροι και λίγο τους πιστέψαν

και  δώσανε το έναυσμα που μας καταληστέψαν

 

Εσύ που τα αποδέχεσαι, όλα να τους τα δώσεις,

ζήσε με αυτά τα πρέπει τους, μα εμένα μη σκοτώσεις..

Μαζί σου μέσα στον γκρεμό που πέφτεις, δεν κυλάω,

αυτά τα άγια χώματα, εγώ, τα προσκυνάω!