Καλλιέργεια καλάσνικοφ

 

Έψαξα τρόπους για να βρω στον τόπο αυτό να ζήσω

Δεύτερης μοίρας κάτοικος, θα το ομολογήσω..

(΄Ερχονται οι λαθροέποικοι πρώτη κατηγορία

μετά εγώ, αν εν ζωή, θα μείνω στην πορεία..)

Θα σπείρω ένα καλάσνικοφ, να δω αν θα φυτρώσει,

και απ’ τους καρπούς του που θα βγουν, το αύριο αν  θα δώσει,

σε μένα που ξεψύχησα, φιλοδοξώ και σε άλλους,

το έναυσμα για αντίσταση, στους κλέφτες τους μεγάλους..

Τη γνώμη σας θα ήθελα, είναι προχωρημένη,

η ιδέα αυτή που σκέφτηκα, ή στο σκληρό καμένη,

είμαι, και η κατάληξη εις το φρενοκομείο,

θα είναι με ηλεκτροσόκ στο άδειο μου κρανίο;

Τι ηρεμία είναι αυτή, όλους που σας κρατάει

και στην παράνοια αυτή κανείς δεν αντιδράει;

Αποδεχτήκατε όλοι σας την μοίρα και τραβάτε

στον δρόμο που σας χάραξαν, και δίπλα δεν κοιτάτε;

Τα σπίτια που θα χάσουμε οι έποικοι θα πάρουν

νοικοκυραίοι αντί για μας, βόλτες θα σουλατσάρουν

θα τρώνε, θα επικοινωνούν, ίσως και στο κρεβάτι,

που κάποτε κοιμόμαστε, θα πέφτουν για ραχάτι..

Δώστε τους και τα όνειρα που κάποτε σας ζούσαν

είναι νεκρά όπως και εσείς και χώρο σας κρατούσαν..