Μαζί Μαζώ

Ανατριχιάζω στην φωνή
στα λόγια και τις λέξεις
πως πέταξες σαν το πουλί
χωρίς να το διαλέξεις

Αδύνατον δεν το χωρά
η δόλια λογική μου
και όπως θολώνει το μυαλό
Χάνεται η φωνή μου

Αστέρι μου που να σε βρω
πίσω για να σε φέρω
χωρίς εσένα, το κενό
θλίβομαι και υποφέρω

Μπορεί να μην βρεθήκαμε
μα σ’ έχω αγαπήσει
και στα γαλάζια μάτια σου
έχω μετακομίσει

Κακούργα δολοφόνησες
την ίδια την καρδιά μας
στους εφιάλτες να πνιγείς
και στα αναφιλητά μας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *