Πως σε σιχάθηκα εαυτέ μου
εδώ και κάμποσο καιρό
που σαν τον κόκορα τεντώνεις
τον επιλήψιμο λαιμό
Η μάνα σου σε έχει επικρίνει
μα αυτή δεν ήξερε καλά
αλλού η κότα κακαρίζει
αλλού γεννιούνται τα αυγά

τόσα παράσημα που πήρες
με πέντε δάχτυλα ανοιχτά
είναι του έργου σου οι μοίρες
που θα σε κλάψουν στα στερνά
Ιούδα εσένα ο λαός σου
(όλοι μαζί με προσευχή)
στο πυρ το εξώτερο θα στείλει
και εγώ στο λέω, θα είμαι μαζί

Τίποτα δεν σε απαλλάσσει
όλα πληρώνονται εδώ
θα ζωντανέψει ο εφιάλτης
στης τύχης μας το ριζικό