«Δεν είναι αυτό που νομίζεις»
το λες και όταν λάθος ψηφίζεις
στις φρούδες ελπίδες που τρέφεις
ξανά το θηρίο εκτρέφεις

Απάτης σκουπίδια και πιόνια
οργώνουν τα ξένα αλώνια
οι πόρτες των «χρεών» οι σπασμένες
ευχές σωτηρίας χαμένες

θα ’ρθουν και για σένα θυμήσου
ως τότε σαν πνιγμένος κρατήσου
στου γείτονα η φωτιά όταν φτάσει
ο ωχαδερφισμός θα σωπάσει

Που βγαίνει στο σφυρί η ζωή μας
θα μείνει ο θυμός μεταξύ μας
μια έχθρα στην καρδιά θα φωλιάσει
μην πεις πως και αυτό θα περάσει

Τους βλέπεις καλά, βολεμένοι..
η οδός της ελπίδας κλεισμένη
το «τόξο» το χέρι θα πιάσει
ο πρώτος σεισμός θα ξεσπάσει

Ξεσκέπαστα μένουν τα πόδια
γυμνές απορίες, καλώδια
σφιχτά στον λαιμό τους να μπούνε
το τέλος που φτάνει πριν δούνε

ανάρπαστες ειδήσεις σφαγμένες
σε γκρίζες οθόνες σβησμένες
γαλάζια ζωή είσαι στόχος
σε σπρώχνει ο ξυπόλητος λόχος