Χιλιάδες ροδοπέταλα θα στρώσω να περάσεις
σαν της γαρδένιας τον ανθό να μου ευωδιάσεις
της νύχτας νυχτολούλουδο τριαντάφυλλο της μέρας
δική σου η ανάσα μου δικός σου και ο αγέρας
Καμάρι μου μεγάλωσες μα εγώ μικρό θα σε έχω
μες την καρδιά μου σκάλισμα έργο θεού να βλέπω
Υφαίνει ο νους μου χρώματα και ρούχα μεταξένια
για να τα αγγίξεις γιόκα μου με χέρια βελουδένια
προσπάθησα το σ’ αγαπώ με λόγια να σ’ το δείξω
και σαν αέρινη μορφή μέσα μου θα σε κλείσω
Στοχάστηκε έτσι η καρδιά και βρήκε αυτές τις λέξεις
ποια σου ταιριάζει πιότερο θα πρέπει να διαλέξεις
εγώ σου λέω είσαι εσύ το αίμα κι η ζωή μου
η μεγαλύτερη φωνή στην σιωπηλή ζωή μου