Αύτανδρο

 

Ας ήταν αύτανδρο να βυθιστεί,

το σκοτεινό το πλοίο

της καταστροφής,

της συμφοράς τους θιασώτες

να βουλιάξει,

στα σκοτεινά πελάγη

της ανυπαρξίας..

Να ακουστούν οι μελωδίες

της απελευθέρωσης,

μες τα λευκά τα ρούχα του ονείρου,

αφού ότι  βάρυνε τις πλάτες μας για χρόνια

μες τον βυθό θα αναπαυθεί,

σίδερο μαύρο που η σκουριά θε να το λιώσει..

Τότε οι ψυχές των σκοτωμένων απ’ τα χέρια τους

θα αναπαυθούνε στου άδικου χαμού τις άδειες κάμαρες

και το ξημέρωμα θα έρθει και πάλι

στης πονεμένης της πατρίδος μας  την μνήμη.

Οργή πνιγμένη του αφανισμού αφήγηση

θα γίνει άνοιξη μες τους χειμώνες του θανάτου.

Μακριά απ’ τους δότες και τους λήπτες της ελπίδος μας

το παρελθόν να φυλακίσει των πνιγμένων τα ηνία..