Ηλιοκαμένες εικόνες

Τα βράδια κάτι σκουριασμένες αναμνήσεις
όπως οι άγκυρες σε σπρώχνουν στα βαθιά
Λένε τα λόγια για αγάπη να μιλήσεις
και όχι για κάποιον που σε πλήγωσε βαθιά

Ηλιοκαμένες οι εικόνες σου στο τζάμι
Έξω η θάλασσα αθόρυβα χτυπά
πάνω στα βράχια και εσύ νοιώθεις την αλμύρα
μέσα στο αίμα που τις φλέβες σου χτυπά

Τα βράδια κοίτα πως φοβάται το φεγγάρι
να δει τα μάτια σου που λάμπουνε υγρά
ήρθε η άνοιξη και το νωπό χορτάρι
λιώνει στο πόδι της ψυχής που το πατά