Χρόνο δεν βρήκες για να ρθεις
κι είναι πικρό σαν σκέψη
ο ουρανός συννέφιασε
έτοιμος για να βρέξει

Μα είσαι του ήλιου μου το φως
και πώς να σε μαλώσω
ότι υπάρχει μέσα μου
θέλω να σου το δώσω

Χρόνο δεν βρήκες για να ρθεις
κι αυτό που με τρομάζει
είναι η περίλυπη ψυχή
που από το δάκρυ στάζει

Μα είσαι ο ήχος της φωνής
που όταν της μιλήσω
με στέλνει μες τον ουρανό
στην λάμψη σου να ζήσω