Της κολάσεως

Με την σειρά οι εκκαθαρίσεις
(δασών που γίνονται ειδήσεις)
γεννήτριες θα γεννηθούνε
που για αέρα μόνο ζούνε

αιολικά τα λένε πάρκα
(ακούς ποντίκι μες τη φάκα;)
αυτά που θα διαδεχθούνε
τα δάση όλα σαν καούνε

μες τον καθρέφτη καμαρώνω
(αντί κοιτώντας να μουντζώνω)
ποιος είμαι εγώ που για την φύση
έχω ένα τέλος προνοήσει!

για τις καμένες κατοικίες
(πρέπει να γίνονται θυσίες)
υπομονή θα το ξεχάσεις
το κεραμίδι που θα χάσεις

ένα σενάριο στημένο
το γράφει το κατεστημένο
αν την καρέκλα δεν χορτάσεις
και την ψυχή σου θα την χάσεις

την παρθενιά σας αγοράζω
και έναν έναν σας χλευάζω
τίποτα δεν θα απομείνει
μες της κολάσεως το καμίνι..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *