Πως γαληνεύεις της ψυχής τους φόβους και τα πάθη
μυστήριο άλυτο που κανείς, ποτέ του, δεν θα μάθει

έχεις κλειστά τα μάτια σου και εγώ σου τα φυλάω
είναι η αγάπη μου πλατιά μέσα τους δεν χωράω

κι έτσι όπως στάζει το κερί πάνω στο όνομά μου
στο σύμπαν λέω ευχαριστώ που μπήκες στην καρδιά μου

Μετά ο ήλιος χάνεται μέσα στα σύννεφά σου
με διώχνει ο ίδιος άνεμος που με ‘ φερε κοντά σου

κι έτσι όπως στάζει το κερί πάνω στο όνομά μου
στο σύμπαν λέω ευχαριστώ που μπήκες στην καρδιά μου