Σαν πεταλούδα μες το φως
που μπαίνει απ το σκοτάδι
νόμιζα βρήκα μια ψυχή
ένα Σαββάτο βράδυ

Είπαμε λόγια μυστικά
να λύσουμε τον γρίφο
που κρύβεται στον έρωτα
και στης σιωπής τον ήχο

Το χει η καρδιά ελάττωμα
τους όρκους να πιστεύει
και να ζητάει ζεστασιά
στο χέρι που χαϊδεύει

Ποιος συγχωρεί τα λάθη του
αν δεν τα ομολογήσει;
Σημάδια γίνονται βαθιά
που ο χρόνος δεν θα σβήσει

Καθώς κοιτάζω μέσα μου
η αλήθεια μου κρατιέται
απ την δική μου δύναμη
κι όλο ξαναγεννιέται