Πέρασαν μήνες που χεις φύγει
αγόρι μου και μουχεις λείψει
που να γυρίζεις σε ποιους δρόμους
το άγνωστο πως με φοβίζει

΄Αδικος είναι αυτός ο χρόνος
που τις μορφές δεν τις παγώνει
ζώων που ήρθανε και φύγαν
ποτέ το αντίο δεν λυτρώνει

Πως την χαρά σου να ξεχάσω
όταν πλησίαζα να φτάσω
και μια αγκαλιά είχα ανοιγμένη
από φιλιά να σε σκεπάσω

Αυτή η καρδιά δεν έχει στόμα
όμως χτυπάει σαν μεθυσμένη
στην σκέψη πως μόνο ένας σκύλος
άξιζε να μια ερωτευμένη

΄Οσα δεν είπανε τα χείλη
μου είπανε τα δυο σου μάτια
πώς να μιλήσει ένας σκύλος
που έφυγε και έγινα κομμάτια..

(My Ralf ) δεν πρόλαβες να μάθεις
και στους ανθρώπους την αγάπη
που όταν φεύγουν προσπαθούνε
να σου χρυσώσουνε το χάπι..