Αν μ’ αγαπούσες μες το πλήθος θα ξεχώριζες
θα ερχόσουν ξένος και θα έμενες για πάντα
κοινή στο μέλλον την ζωή θα προσδιόριζες
θα τραγουδούσες των φιλιών μας την μπαλάντα

θολό τοπίο όμως έμεινες στο βλέμμα μου
για να ταΐζεις της ψυχής σου το θηρίο
σ’ αυτόν τον κόσμο ο τρελός που ονειρεύεται
είναι γιατί η αγάπη φτιάχτηκε για δύο

μαζί τραβούσαμε του έρωτα τα βήματα
δεν καταστάλαξε η καρδιά να ξαποστάσει
κι ενώ περίμενα το τραίνο σου στην στάση μου
το επιτάχυνες σαν σφαίρα να περάσει