Ψυχή γεμάτη απ’ την λευκότητα
βλέμμα χιονιού, γαληνεμένο,
δίπλα ένα δένδρο που γονάτισε
από την φύση χτυπημένο

Μάθε με φύση έτσι απλόχερα
να ακολουθώ το χάρισμά σου
να ραίνω με άσπρα συναισθήματα
σ’ όσους μιλώ για το όνομά σου

Εσύ του πλάστη δισκοπότηρο
σε χείλη που είναι διψασμένα
για αγάπη και φιλίας αγνότητα
γυμνά κλαδιά και χιονισμένα